ਉਠਾਵਹਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਉਠ’] ਉਠਾਂਵਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਮੁਚ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਹਿ ਬਹੁਤੁ ਉਠਾਵਹਿ ਭਾਰੋ’ (੧੫੪)।