ਉਠੋ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਤ੍ਹ੍ਹਥਾਨ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਉਟਠਾਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਉੱਠਣਾ=ਉੱਚਿਆਂ ਹੋਣਾ] ੧. ਉਠ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਉਠਿ ਵੰਞੁ ਵਟਾਊੜਿਆ’ (੪੫੯), ਤਥਾ-’ਨਾਨਕ ਉਠੀ ਚਲਿਆ’ (੧੬)। ੨. ਉੱਦਮ ਕਰਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਇਹ ਬਿਧਿ ਸੁਨਿਕੈ ਜਾਟਰੋ ਉਠਿ ਭਗਤੀ ਲਾਗਾ’ (੪੮੮)। ੩. ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਯਥਾ- ‘ਜਲ ਮਹਿ ਅਗਨਿ ਉਠੀ ਅਧਿਕਾਇ’। (੩੨੩) ੪. ਉਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ। ਯਥਾ- ‘ਖੂਲੀ ਗੰਠਿ ਉਠੋ ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ਰਾਮ’ (੧੧੧੦)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ