ਉਤਾਰੀਅਨੁ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਉਤਾਰੇ’] ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਯਥਾ- ‘ਮਲੁ ਕੁੂੜੀ ਨਾਮਿ ਉਤਾਰੀਅਨੁ’ (੯੫੧)।