ਉਦਮਾਤੇ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਨਮਾਦ। ਉਤ੍ਹ੍ਹ+ਮਤ] ਮਸਤ, ਮਤਵਾਲੇ, ਬਉਰੇ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਇਆ ਮਦ ਚਾਖਿ ਭਏ ਉਦਮਾਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਬਹੁ ਨ ਗਾਏ’ (੯੯੯)।