ਉਦਰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਪੇਟ। ਯਥਾ- ‘ਜੈਸੀ ਅਗਨਿ ਉਦਰ ਮਹਿ’ (੯੨੧), ਜਿਕੁਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਤਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਜਠਰਾਗਨਿ (ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੇਟ) ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਹਰ ਮਾਇਆ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਹੁਕਮਿ ਸੰਜੋਗੀ ਗੜਿ ਦਸ ਦੁਆਰ’ ਦਸ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਾਲਾ (ਗੜ) ਸਰੀਰ ਉਦਰ ਦੇ ਸੰਯੋਗ (ਕਰਕੇ ਕਹਾਉਂਦਾ) ਹੈ। ਤਥਾ-’ਉਦਰ ਸੰਜੋਗੀ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ’ (੧੦੨੧), ਭਾਵ ਅਸੀਂ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਦਰ ਤੋਂ ਹਾਂ। ਤਥਾ-’ਜਨਨੀ ਕੇਰੇ ਉਦਰ ਉਦਕ ਮਹਿ’ (੪੮੮), ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੇਟ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ।