ਉਨ

[ਸ: ਨਾ:। ਪੰਜਾਬੀ,-ਉਹ +ਨੇ -ਦਾ ਸੰਖੇਪ] ੧. ਉਸ ਨੇ। ਅਨ੍ਯ ਪੁਰਖ ਵਾਦੀ ਪੜਨਾਂਵ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਰਣ ਅਨੁਸਾਰ-ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ, ਉਸ, ਉਸ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਥ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। (ੳ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ। ਯਥਾ- ‘ਉਨ ਪੇਖਤ ਹੀ ਕਾਲ ਗ੍ਰਸਿਆ’ (੪੯੭)। (ਅ) ਉਸ ਨੇ। ਯਥਾ- ‘ਉਨਿ ਮੋਹੇ ਬਹੁਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ’ (੮੯੨)। (ੲ) ਉਸ। ਯਥਾ- ‘ਉਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤੂ ਕਰਤੀ ਕੇਲ’ (੩੯੦), ਭਾਵ ਜੀਵਾਤਮਾ ਤੋਂ ਹੈ। (ਸ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ। ਯਥਾ- ‘ਨਾ ਓਨ ਸਿਧਿ ਨ ਬੁਧਿ’ (੪੨੭)। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉੂਰਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਉਨ] ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਲੂੰਈਂ ਯਾ ਪਸ਼ਮ। ਯਥਾ- ‘ਹੰਢੈ ਉਂਨ ਕਤਾਇਦਾ ਪੈਧਾ ਲੋੜੈ ਪਟੁ’ (੧੩੭੯)। ਦੇਖੋ, ‘ਹੰਢੈ’