ਉਸਟ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਸ਼੍ਹ੍ਹਟ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਉਟਟ*; ਲਹਿੰਦਾ ਪੰਜਾਬੀ, ਉੱਠ; ਪੰਜਾਬੀ, ਊਠ; ਹਿੰਦੀ, ਊਟ ਤੇ ਉਸ਼ਟ] ਊਠ। ਯਥਾ- ‘ਪਸੁ ਪਰੇਤ ਉਸਟ ਗਰਧਭ ਅਨਿਕ ਜੋਨੀ ਲੇਟ’ (੧੨੨੪), ਤਥਾ-’ਤੁਰੇ ਉਸਟ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਭੇਲਾ’ (੧੧੬੦)। *ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਉਟਠ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਹੋਠ’ ਤੇ ਉਟਟ ਦਾ ‘ਊਠ’।