ਊਭਿ

[ਸੰ:। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਉਬਯ=ਉਪਰ ਨੂੰ। ਗੁਜਰਾਤੀ, ਉਭੁੰ। ਸਿੰਧੀ, ਉਭੰ। ਹਿੰਦੀ, ਊਭਨਾ=ਉਠਨਾ। ਮਰਹਟੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਊਭੁੰ=ਖੜੇ ਹੋਣਾ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਦ੍ਹ੍ਹਭਵਨ ਉੱਚੇ ਹੋਣਾ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਊਭ=ਉੱਚੇ ਖੜੇ] ਖੜਾ, ਉੱਚਾ। ਸੰਪ੍ਰਦਾਈ ਅਕਾਸ਼ ਅਰਥ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਕਬਹੂ ਜੀਅੜਾ ਊਭਿ ਚੜਤੁ ਹੈ ਕਬਹੂ ਜਾਇ ਪਇਆਲੇ’ (੮੭੬)।