ਓਰੜ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਓਰੜ=ਬੱਦਲਾਂ ਜਾਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦਾ ਘਿਰ ਕੇ ਯਾ ਨਿਉਂ ਕੇ ਆਉਣਾ] ਘਿਰ ਕੇ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ, (ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ) ਆਉਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਓਰੜ ਘਨ ਘਨਹਾਰੇ’ ਚੜ੍ਹੇ ਤੇ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਬੱਦਲ (ਘਨਹਾਰੇ) ਗਰਜਦੇ ਹਨ, ਭਾਗ ਗੁਰੂ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ