ਕਢਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਢਣਾ = ਨਿਕਾਲਨਾ, ਸੂਈ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ] ੧. ਨਿਕਾਲ। ੨. ਕੱਢ ਕੇ, ਭਾਵ ਸੂਈ ਨਾਲ ਕੱਪੜੇ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਵੇਲਾਂ ਬਣਾ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਕਢਿ ਕਸੀਦਾ ਪਹਿਰਹਿ ਚੋਲੀ’ (੧੧੭੧)। ੩. ਖੋਜ ਕੇ, ਪੁੱਟ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਕਢਿ ਕੂਪੁ ਕਢੈ ਪਨਿਹਾਰੇ’ (੯੮੨)।