ਕਪਰੇ

[ਸੰ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਕਪੜੇ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਰ੍ਹ੍ਹਪਟ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਕਪਡ] ਬਸਤ੍ਰ ਭਾਵ ਅੰਤਹਕਰਣ। ਯਥਾ- ‘ਹਮਰੇ ਕਪਰੇ ਨਿੰਦਕੁ ਧੋਇ’ (੩੩੯)। ਦੇਖੋ, ‘ਕਪਰੇ ਬਾਗੇ ਵਾਲੀ’