ਕਰ ਆਜ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਰ+ਜ। ਕਰ=ਹੱਥ। ਜ=ਜੰਮੇ=ਜੋ ਹੱਥ ਪਰ ਉੱਗੇ, ਨਹੁੰ। ਡੌਮ ਭਾਸ਼ਾ, ਕਾਰਜ ਦਾ ਰੂਪ ਕਰ ਆਜ] ਨਖ, ਨਹੁੰ, ਜੋ ਹੱਥ ਪੁਰ ਉਗਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਨਾਖਸ ਫਾਰੇ ਕਰ ਆਜ’ (੧੪੦੦), ਨੌਹਾਂ ਨਾਲ ਹਰਨਾਖ਼ਸ਼ ਨੂੰ ਫਾੜਿਆ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ