ਕਰ ਝਾਰ

[ਕ੍ਰਿਤ:। ਮਿਸ਼੍ਰਤ ਸੰਸ: ਦੇ:] ਹੱਥ ਝਾੜ ਕੇ, ਭਾਵ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਪਾਪ ਰਤ ਕਰ ਝਾਰ’ (੧੨੨੯)।