ਕਰਲੈ

[ਸੰ:। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਰਸਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਕੀਰਤਿ ਕਰਲਾ’ (੫੧), ਜਸ ਦਾ ਹੀ ਰਸਤਾ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਉਠੀ ਕਰਲੈ ਪਾਹਿ’ (੧੨੩੯), ਉਠ ਕੇ ਰਸਤੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ੨. [ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਕਹਨ ਕਹਾਵਨ ਇਹੁ ਕੀਰਤਿ ਕਰਲਾ’ (੫੧)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ