ਕਰਾਮ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਕਿਰਾਮ ਬਹੁ-ਵਚਨ ਹੈ, ਕਰਮੀ=ਸਖ਼ੀ ਦਾ] ੧. ਸਖੀ ਲ਼ੋਕ, ਸੰਤ ਲੋਕ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਰ੍ਹ੍ਹਮਮ] ਕਰਮ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਂਤਿ ਉੂਤਮ ਕਰਾਮੰ’ (੮੩੧), ਤਥਾ-’ਉਨ ਸੰਗੁ ਸੋ ਪਾਏ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਕਰਾਮ’ (੬੭੬)।