ਕਰੁ ਗਹਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਰੁ=ਹੱਥ। ਗ੍ਰਹਣ=ਪਕੜਨਾ। ਹਿੰਦੀ, ਗਹਨਾ=ਫੜਨਾ] ਹੱਥ ਫੜਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਕਰੁ ਗਹਿ ਲੇਹੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਭ ਰਾਇਆ’ (੭੫੦)।