ਕਲਿਆਣੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਲ੍ਯਾਣ] ੧. ਖ਼ੁਸ਼ੀ, ਮੁਕਤੀ, ਵੱਡਾ ਮੰਗਲ। ਯਥਾ- ‘ਜਪਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਕਲਿਆਣੁ’ (੧੩੨੩)। ੨. ਇਕ ਰਾਗ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਰਾਤ੍ਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਿਰ ਗਾਈਦਾ ਹੈ। ਗੁਰਮਤਿ ਸੰਗੀਤ* ਵਿੱਚ ਦੀਪਕ ਦਾ ਪੁਤ੍ਰ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਹਨੂਮਾਨ ਮਤ ਵਿੱਚ ਸਿਰੀ ਰਾਗ ਦਾ ਪੁਤ੍ਰ ਹੈ। ਤਨਕ ਕਾਮੋਦ ਗੌੜ ਮਿਲ ਕੇ ਦੀਪਕ ਦੀ ਛਾਯਾ ਸਮੇਤ ਕਲ੍ਯਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ, ਏਮਨ ਭੂਪਾਲੀ ਆਦਿ ੧੨ ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਹਨ। ਦੇਖੋ, ‘ਅਗਲਾ ਪਦ’ *ਕ੍ਰਿਤ ਡਾਕਟਰ ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਜੀ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ