ਕਵਲਾ ਕੰਤਾ

[ਖ: ਤ: ਸ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਮਲਾ=ਮਾਇਆ। ਕਾਂਤ=ਪਤੀ] ੧. ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭਾਵ ਪਰਮੇਸ਼ਰ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਣਹੁ ਤਿਸੁ ਕਵਲਾ ਕੰਤਾ’ (੬੫੦)। ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਵਲ=ਛਕਣਾ। ਕੰਤਾ=ਖ਼ੁਸ਼ੀ। ਕੰ=ਖ਼ੁਸ਼ੀ, ‘ਤ’ ਪ੍ਰਤੇ] ਛਕਦੇ ਹਨ ਖ਼ੁਸ਼ੀ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਕੀਰਤਨ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਣਹੁ ਤਿਸੁ ਕਵਲਾ ਕੰਤਾ’ (੬੫੦), ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਜਸ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਓਹ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛਕਦੇ (ਭਾਵ ਭੋਗਦੇ ਹਨ)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ