ਕਾਗਉ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਕ] ਕਾਉਂ ਤੋਂ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਗਉ ਹੋਇ ਨ ਊਜਲਾ’ (੧੦੮੯)।