ਕਾਦਰ ਕਰਣ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਕਾਦਰ। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਕਰਣ = ਕਰਨ ਵਾਲਾ] ਸਮਰੱਥ, ਕਰਨ ਵਾਲਾ (ਜਗਤ ਦੇ)। ਯਥਾ- ‘ਕੁਦਰਤਿ ਕਾਦਰ ਕਰਣ ਕਰੀਮਾ’ (੧੦੮੪)।