ਕਾਨੇ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਾਣਾ] ੧. ਕਾਣੇ, ਇਕ ਅੱਖੇ। ਯਥਾ- ‘ਅਵਰਨ ਹਸਤ ਆਪਿ ਹਹਿ ਕਾਂਨੇ’ (੩੩੨), ਭਾਵ ਆਪ ਕਸੂਰੀ ਹਨ ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਸਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਵਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।