ਕਾਰ

[ਸੰ:। ੧. ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਰ=ਕੰਮ, ਪਰ ਇਹ ਪਦਾਂ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਜੁੜਵਾਂ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜੈਸੇ ਉਪਕਾਰਾ। ੨. ‘ਕਾਰ’ ਫ਼ਾਰਸੀ ਪਦ ਹੈ, ਕੰਮ ਅਰਥ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਕੰਮ ਵਾਂਙੂ ਸੁਤੰਤ੍ਰ ਵੀ ਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਵਰਤੀਂਦਾ ਹੈ, ਜੈਸੇ ਕਾਰ=ਕੰਮ। ਕਾਰ ਬੰਦ=ਅਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਕਾਰ ਸ਼ਿਨਾਸ=ਕੰਮ ਪਛਾਨਣ ਵਾਲਾ] ੧. ਕੰਮ। ਯਥਾ- ‘ਪੜਣਾ ਗੁੜਣਾ ਸੰਸਾਰ ਕੀ ਕਾਰ ਹੈ’ (੬੫੦), ਤਥਾ-’ਕਾਰ ਕੂੜਾਵੀ ਛਡਿ’ (੧੦੯੯)। ੨. [ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ਲਕੀਰ। ਯਥਾ- ‘ਚਉਗਿਰਦ ਹਮਾਰੈ ਰਾਮ ਕਾਰ’ (੮੧੯)। ੩. ਕਾਲਾ ਤੋਂ ਕਾਲ ਤੇ ਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਕਾਰ। ਦੇਖੋ, ‘ਕਾਰ ਕਰੀਠਾ’ ੪. ਅਦਭੁਤ ਕਾਰ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਨਕ ਕਾਰ ਨ ਕਥਨੀ ਜਾਇ’ (੪੬੩)।