ਕਾਰਨ ਕਰਨ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਰਣ। ਕਰਣ] ਸਾਰੇ ਕਾਰਣਾਂ ਦੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਬੱਬ ਦਾ ਵੀ ਰਚਣ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਰਨ ਕਰਨ ਕਰੀਮ’ (੮੯੬)।