ਕਾਲੂਖੀ੨

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਕਾਲਖ’। ਕਾਲਖ ਤੋਂ ਕਾਲੂਖੀ] ਕਾਲਖ ਵਾਲਾ, ਸਿਆਹੀ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ: ‘ਜਿਉ ਕਾਜਰ ਭਰਿ ਮੰਦਰੁ ਰਾਖਿਓ ਜੋ ਪੈਸੇ ਕਾਲੂਖੀ ਰੇ’ (੫੩੫)।