[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਕਾਲ੧=ਕੁਸਮਾਂ। ਹਿੰਦੀ, ਅਕਾਲ=ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਮਹਿੰਗ ਹੋਵੇ। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਾਲ] ਦੁਰਭਿੱਖ, ਕਾਲ ਦਾ ਬਹੁ-ਵਚਨ, ਜਦੋਂ ਅੰਨ ਦਾਣਾ ਪੱਠਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਲ੍ਹਾ ਗੰਢੁ ਨਦੀਆ ਮੀਹ ਝੋਲ’ (੧੪੩), ਕਾਲਾਂ ਨਾਲ ਗੰਢ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਜਦ ਨਦੀਆਂ ਵਿਖੇ ਮੀਹਾਂ ਦੇ (ਝੋਲ) ਹੜ੍ਹ ਆਉਣ, ਭਾਵ ਸਿਲ੍ਹਾਬ ਨਾਲ ਫ਼ਸਲ ਬਾਹਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਾਲ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ