ਕਿਤੈ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ। ਮੂਲ ਇਸ ਦਾ ਵੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਕੁਤ੍ਰ ਹੀ ਹੈ] ੧. ਕਿਧਰੇ, ਕਿਸੇ। ਯਥਾ- ‘ਕਿਤੈ ਦੇਸਿ ਨ ਆਇਆ ਸੁਣੀਐ’ (੯੦੨)। ੨. ਕਿਸ। ਯਥਾ- ‘ਫਿਰਦਾ ਕਿਤੈ ਹਾਲਿ’ (੧੦੯੬), ਕਿਸ ਹਾਲ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।