ਕੜਕਾਇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕੜਕਾਉਣਾ=ਵੇਗ ਨਾਲ ਭੰਨਣਾ] ਤੋੜ ਕੇ, ਭੰਨ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਹਡਾ ਕੂ ਕੜਕਾਇ’ (੧੩੭੭)।