ਕੜੀਐ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਕੜਿਆ’] ਤਪੀਐ। ਯਥਾ- ‘ਤਾ ਕਾਇਤੁ ਕੜੀਐ’ (੩੦੧)।