ਖਰਤੇ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਖ਼ਰ। ਪੰਜਾਬੀ, ਤੇ=ਓਹ] ਉਹ ਗਧੇ (ਹਨ) ਯਥਾ- ‘ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਖਲ ਖਰਤੇ’ (੧੨੬੭)।