ਖਵਤੋ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਸ਼ਮ੍ਹ੍ਹ=ਸਹਾਰਨਾ] ਸਹਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਏਕੁ ਬੋਲੁ ਭੀ ਖਵਤੋ ਨਾਹੀ’ (੪੦੨)।