ਖਾਨਾਇਆ

[ਸੰ:। ਤੁਰਕੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਖ਼ਾਨ, ਖਾਨਾਇਆ ਪਦ ਖ਼ਾਨ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਬਹੁ-ਵਚਨ ਹੈ] ਸਰਦਾਰ, ਅਮੀਰ। ਦੇਖੋ, ‘ਖਾਨ ਪਰਾਰਾ’