ਖੀਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਸ਼ੀਣ] ਪਤਲਾ, ਘਟਿਆ, ਨਾਸ਼। ਯਥਾ- ‘ਖੀਨ ਖਰਾਬੁ ਹੋਵੈ ਨਿਤ ਕੰਧੁ’ (੩੫੪), (ਕੰਧ) ਦੇਹੀ ਨਿਤ ਖੀਨ ਹੋ ਕੇ ਖ਼ਰਾਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।