ਖੁਆਇਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਖੁਆਏ’] ਭੁਲਾਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਇਕਿ ਆਪਹੁ ਤੁਧੁ ਖੁਆਇਆ’ (੪੬੯)।