ਜਾ ਨ ਸਿਆ

[ਵਰ: ਵਾ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਜਾਂ+ਨਾ+ਸਿਆ] ਜਦੋਂ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਯਥਾ- ‘ਜਾਂ ਨ ਸਿਆ ਕਿਆ ਚਾਕਰੀ’ (੧੨੪੨)।