ਜਾਣੋਈ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਜਾਣਨਾ ਤੋਂ ਜਾਣ+ਓਈ ਪ੍ਰਤੇ] ਜਾਣਨੇ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਜੋ ਸਭਸੈ ਕਾ ਜਾਣੋਈ’ (੧੧)।