ਜੇਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ

[ਵਰ: ਵਾ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਜਿਤਨਾ ਵੱਸ ਚਲੇ। ਯਥਾ- ‘ਝੂਠਾ ਮਦੁ ਮੂਲਿ ਨ ਪੀਚਈ ਜੇਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ’ (੫੫੪)।