ਞਤਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਯਤ੍ਹ੍ਹਨ] ਜਤਨ, ਉਪਾਵ। ਯਥਾ- ‘ਞਤਨ ਕਰਹੁ ਤੁਮ ਅਨਿਕ ਬਿਧਿ ਰਹਨੁ ਨ ਪਾਵਹੁ ਮੀਤ’ (੨੫੫)।