ਥਣੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ੍ਤਨ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਥਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਤਣ] ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੀ ਛਾਤੀ ਜਿੱਥੋਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੰਮਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਸੁੜਿ ਸੂਹੀਆ ਕਿਵ ਕਰੀ ਨਿਵਣੁ ਨ ਜਾਇ ਥਣੀ’ (੧੪੧੦), ਹੇ ਸੱਸ! ਨਮਸ਼ਕਾਰ ਕਿਕੁਰ ਕਰਾਂ ਛਾਤੀ (ਦੇ ਉਭਾਰ ਕਰ) ਨਿਵਿਆਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।