ਥਾਪੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਥਾਪਨਂ] ਬਨਾਉਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਆਪੇ ਥਾਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ’ (੧੨੯), ਆਪ ਹੀ ਥਾਪਦਾ (ਬਣਾਉਂਦਾ) ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਥਾਪ ਕੇ (ਪਾਲਦਾ) ਤੇ ਉਥਾਪਦਾ (ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ