ਥਾਲ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਥਾਲ। ਪੰਜਾਬੀ, ਥਾਲ] ੧. ਤਸ਼ਤ, ਚੌੜੀ ਤੇ ਗੋਲ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਰਕੇਬੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ੨. ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ। ਯਥਾ- ‘ਥਾਲ ਵਿਚਿ ਤਿੰਨਿ ਵਸਤੂ ਪਈਓ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਵੀਚਾਰੋ॥ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਪਇਓ ਜਿਸਕਾ ਸਭਸੁ ਅਧਾਰੋ॥’ (੧੪੨੯)।