ਦਬਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਦੱਬਣਾ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਮਨ] ਗੱਡਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਅਨਤਾ ਧਨੁ ਧਰਿ ਦਬਿਆ’ (੭੭੬)।