ਦਰਿ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ] ੧. ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਬੂਹਾ। ੨. ਦਰਗਾਹ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ। ੩. ਚੱਕੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉਪਰਲੇ ਪੁੜ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁੱਘ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਕਿੱਲੀ ਇਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਦਾਣੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਜੋ ਦਰਿ ਰਹੇ ਸੁ ਉਬਰੇ ਨਾਨਕ ਅਜਬੁ ਡਿਠੁ’ (੧੪੨), ਦੇਖੋ, ‘ਦਰਸਰੀਤਾ’, ‘ਦਰ ਹਾਲ’, ‘ਦਰ ਹਾਲੀ’, ‘ਦਰਗੋਸ’ ੪. ਵਿੱਚ। ਯਥਾ- ‘ਦਰ ਗੋਸ ਕੁਨ ਕਰਤਾਰ’ (੭੨੧)।