ਦਵਣ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਮਨੰ=ਨਾਸ਼ ਕਰਨਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਦਵਣਾ] ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਦੁਰਤ ਦਵਣ’ (੧੪੦੩)।