ਦੁਗਟ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਘਟੂ:=ਘਾਟ, ਪੱਤਣ, ਪੌੜੀ। ਦਰ੍ਹ੍ਹ, ਉਪਸਰ੍ਹ੍ਹਗ। ਦੁਰਘਟ=ਔਖਾ ਥਾਂ] ਔਖਾ, ਕਠਨ।