ਦੁਤਰਹ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਦੁਤਰ’] ਕਠਨ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਦਾ ਤਰਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਮਹਾ ਸਾਗਰ ਭੈ ਦੁਤਰਹ’ (੧੩੫੮)।