[ਵਿਸ਼ੇਸਣ ਵਿਸ਼ੇਸ੍ਯ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੁਸ਼੍ਟ। ਪੰਜਾਬੀ, ਚਉਕੜੀ=ਚਾਰ ਆਦਮੀਆਂ ਦਾ ਇਕੱਠ] ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸਭਾ* । ਯਥਾ- ‘ਦੁਸਟ ਚਉਕੜੀ ਸਦਾ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਹਿ’ (੬੦੧)। *ਕਰਣ, ਸਕੁਨੀ, ਦੁਸਾਸਨ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ ਤੇ ਨਵੀਂ ਤੋਂ ਨਵੀਂ ਉਪਾਧ ਖੜੀ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੌਹਾਂ ਤੋਂ ਦੁਸ਼ਟ ਚੌਕੜੀ ਪਦ ਚਲਿਆ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ