ਦੂੜਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੂੲ੍ਯ=ਸੁਨੇਹਾ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਦੂਅਤਣ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਦੁਣਾ, ਦੂੜਾ] ੧. ਸੁਨੇਹਾ। ਯਥਾ- ‘ਦੂੜਾ ਆਇਓਹਿ ਜਮਹਿ ਤਣਾ’ (੯੨), ਸੁਨੇਹਾ ਆਇਆ ਹੈ ਜਮ ਦੇ ਪੁਤ੍ਰ ਦਾ। ੨. ਦੂਤ। ੩. ਧਾੜਵੀ।