ਦੋਸੀ ਦੋਸੁ ਧਰੇ

[ਵਰ: ਵਾ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੋਸਿਨ੍ਹ੍ਹਿ। ਦੋਸ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਧਰੇ] ਪਾਪ ਪੁਰ ਪਾਪ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਦੋਸੀ ਦੋਸੁ ਧਰੇ’ (੨), ਪਾਪੀ ਵੀ ਉਸ ਪਰ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਐਬ ਧਰਦੇ ਹਨ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ