ਦੰਤਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੰਤ:] ਦੰਦ। ਯਥਾ- ‘ਬਿਨੁ ਦੰਤਾ ਕਿਉ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ’ (੯੪੦), ਤਥਾ-’ਦੰਤ ਰਸਨ ਸਗਲ ਘਸਿ ਜਾਵਤ’ (੧੩੮੮)। ਦੇਖੋ, ‘ਦੰਤ ਰੀਸਾਲਾ’