ਨਈਬੇਦਹਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨੈਵੇ-ਦ੍ਯਂ। ਹਿੰਦੀ, ਨਈਬੇਦ] ਅਰਪਣ, ਭੇਟਾ। ਯਥਾ- ‘ਧੂਪ ਦੀਪ ਨਈਬੇਦਹਿ ਬਾਸਾ’ (੫੨੫)।